Drie gedichten uit Schetsboek

Drie gedichten uit Schetsboek op De schaal van digther, nl. moeder, val en krasspraak.

Presentatie nieuwe bundel Schetsboek 18 juni 15u30

Jan M. Meier

(ps. van Jean-Marie Maes)

&

Uitgeverij P

in samenwerking met CultuurplatformDrongen

nodigen u en uw vrienden uit

op zaterdag 18 juni 2022 om 15u30 uur

in de grote zaal van het Landgoed de Campagne

Gijzelstraat 12, 9031 Drongen

op de voorstelling van de bundel Schetsboek

Dirk De Geest (KUL) leidt in

Jan M. Meier en Diane Ruthgeerts lezen voor

Laura Maes (gitaar) en Niels Poppe (handpan) 

spelen muziek

en samen sluiten we af met een glas

 

zij en hij 

omtrekken in elkaar geschoven

op plaatjes uit het diepste van een kast

huiver op de rimpels van een lach

 

soms vallen ze samen als doos en deksel

zijn schaduwen uit foto’s weggeknipt

stappen in een video op rewind

 

gespannen vlies van ongrijpbare deeltjes

golf gebroken door hun enkels

onder tenen oud en nieuw verward

 

tijd hapert alsof een hek is toegeschoven

dwarslijnen tralies tekenen op het blad

hij een hand van toen legt

op haar oude schouder 

 

Schetsboek: het skelet van een leven in röntgenfoto’s 
(2022, 96 p., 19,50€)

op sleeptouw genomen door de regel dat regels zo regelloos mogelijk moeten zijn/zie: schepen varen door de woestijn/zoiets, maar dichter en scherper.

De bundel is een verzameling schetsen in vrije vorm: kort en badinerend in een stem die vertedert of verrast, met een licht ironische, filosofische of zelf-relativerende toets, tot de essentie herleid en uitlopend in iets als een pointe, alsof je Proust in een praline proeft. De verzen vertonen een eenheid in toon en stijl en met hun onderlinge echo's vinden ze weerklank bij elkaar.

De dichter reflecteert over zijn levenslot, draait in spiralen, tast voorbij de horizon van het denkbare tussen raam en blad/vogel en tak/pan en nok/tot de regel is gerond/de opening gedicht:. 

WOUTER DE WINTER is tekenaar-schilder met een weerkerende obsessie voor menselijke vleselijkheden. Voor Schetsboek maakte hij een reeks tekeningen in aquarelpotlood, gebaseerd op specifieke passages uit een selectie gedichten. Zwervend tussen figuratie en abstractie, worden verschillende elementen samengesteld tot een kijk-puzzel, wachtend op de interpretatie van de lezer. https://www.instagram.com/wouterdwinter/

JAN M. MEIER, pseudoniem van Jean-Marie Maes, was medeoprichter en redacteur van Restant, redacteur van Yang en Deus ex Machina. Hij debuteerde met de bekroonde bundel Figuratie (1972) en publiceerde creatieve, literair-kritische en wetenschappelijke bijdragen in diverse bladen. Zijn recente bundels Engelenspoor (2017), Tekenen (2018) en Grote Gevoelens (2020) verschenen bij Uitgeverij P.

Graag bevestiging van uw komst via e-mail naar diane.ruthgeerts@gmail.com of janmmaes@gmail.com

Parkeren kan op het domein zelf en langs de Gijzelstraat.

herfstsein

scharlaken de tooi van esdoorn
sein van herfst en rode troost
borgtocht en voorschot voor
het koortsvuur van lentelicht

in de onderstroom van winter
spreekt alleen de rede van
een logische stap in het niet te
ontwijken ritueel van seizoenen alsof

herhaling iets van gewicht toevoegt
alsof lengte van weg en omtrek
van kruispunt een som vormt
een scheve toren van betekenis

elk woord graaft zijn eigen route
in het hoofd, weg van leeslamp
en stoel, zonder bliksemschicht
of vallende sterrenhemel

soms vinden ze elkaar
twee lichamen, twee komma’s
die slapend een cirkel vormen
logo van gestolde liefde

onder de scharlaken deken

ongeregeld geletterd (2)

Mijn vorige wat schampere post hebben sommigen gelezen als een kritiek op schrijflessen. Dat was niet de bedoeling en dat staat er ook niet. Het is een anekdotisch stukje waarin ik me verwonder hoe een dichter soms te snel een goed bedoelde richtlijn naar een strakke regel vertaalt. Ik heb zelf geen ervaring met schrijfklassen, niet het volgen ervan en niet het geven.

Ik begrijp heel goed dat beginnende dichters schrijfklassen volgen. Die kunnen een short-cut zijn voor de dichter om snel inzicht te krijgen in hoe diverse gedichten werken en welke technieken daarbij worden gehanteerd. Oudere dichters leerden de stiel al doende, een trage, weinig systematische methode. We klonterden samen met verwante figuren, vaak rond tijdschriften die we zelf oprichtten. We lazen veel, maar vaak zonder veel structuur.

Mocht ik een beginnend dichter zijn, ik zou zeker interesse hebben voor een schrijfcursus, bij voorkeur voor een cursus als onderdeel van een in het onderwijs ingebedde opleiding.