Hedwig Speliers is overleden op 91 jarige leeftijd (24/09/26). Ik leerde hem kennen toen ik zeventien was en zelf een weg zocht in de poëzie. We hebben in die lange tijd contact gehouden, soms vrij intens, soms vanop een zekere afstand. De essentie van de literator Speliers ligt voor mij in zijn poëzie en in hoe hij in vele essays zijn eigen visie op poëzie en op verwante dichters vorm heeft gegeven.
Daarom een typisch gedicht uit zijn brede oeuvre (Horribile Dictu, 1972):
De hand, hij houdt gelijke tred,geijkte woorden zijn hem welkomen woorden, om zich voorgoed te ijken --
de tafel tot houvast, hij tiltde taal uit zijn verband, tot en met,de parker vooralsnog een toverstoken woordenspel zijn toeverlaat.In het maniërisme van de morgende zinnen smelten in zijn mondmet smaken van gesmolten lood.De dood, hij proeft hem in de mond.
Meer: Deus ex Machine, Hedwig Speliers, 155, dec. 2015.
Gedichten van Hedwig Speliers (1-12) op https://deusexmachina.be/gedichten-van-hedwig-speliers-1/ en volgende.
