Posts tonen met het label winter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label winter. Alle posts tonen

woensdag 30 januari 2019

Sneeuw (maar geen winter)

Vanmorgen een poëtische verrassing, de tuin onder een bekoorlijke sneeuwlaag, vooral bomen en struiken oogden enkele uurtjes heel mooi.


De eerste foto is in de vroege ochtend genomen vanuit het raam naar de achtertuin. Ik schrik er zelf een beetje van dat ik zoveel bomen heb staan in mijn tuin!
De tweede foto nam ik tijdens een wandeling in de onmiddellijke buurt over enkele trage Drongense wegen.

Enkele uren later blijft er van het mooie landschap nauwelijks iets over. Sneeuw, maar geen winter.

dinsdag 15 januari 2019

polaire vortex

januari
terrassen klevend aan eeuwenoude puien
als zwammen op breedbuikige beuken
stoelen, tafels glimmen elkaar toe – leeg
er waait regen overal
op tafels, stoelen, opgetrokken kragen

januari
zon breekt schuchter door wolken
een wonder rimpelt over straten
terrassen voor de puien vloeien vol
straalkacheltjes op hoge poten flitsen aan
surrogaat zonnetjes in een surrogaat seizoen

januari
stoelen aangesleurd, tafels schoongeveegd
jonge kerels, dappere meisjes
hebben geen zonnetje nodig
zij omarmen hun stoerheid zonder jas
trekken hun mouwen hoog
bij de lichtste zonnestraal

januari
er zijn geen winters meer meneer
het weer is om zeep, meneer, naar de kloten 
geen probleem dat het hier warmer is
maar de zee, de zeespiegel meneer
straks overstromen de lage landen
en wat moeten wij dan doen, migreren ha!

wacht even
straks februari
valt de kou nog es ouderwets binnen
een snijdende noordooster
de polaire vortex weet je wel
gaan we rillend naar een elfstedentocht
juichend eindelijk

zaterdag 23 december 2017

wens voor 2018

er trekken geen ganzen over
de herfst heerst in grauwe eentonigheid
een duif grijs versteend op een tak
vastgesnoerd door durende druilregen
alles verdicht tot een mistig tableau

warmte is alleen nog in woorden te voelen
kleine gebaren van winterse tederheid
zweven een stil signaal
op de wasem van adem gelegd
betekenis niet in steen gebeiteld

sneeuw is de witte bruid van één dag
een soepel woord, meeverend, kneedbaar,
onbreekbaar legt het met zachte
hand hele landen lam
geeft tijdelijk adem en licht aan
de witte weemoed van de winter

in deze in mist geborgen dagen tussen
kerst en nieuw ligt er geschiedenis
en lekker eten op de borden
glanzen de glazen in het binnenlicht
verjagen we de donkere schemer uit de ogen
verenigen de vele schaduwen van een jaar
in de langzame verwelkoming van elkaar
een hoopvol versmelten in de opening van tijd

zondag 20 januari 2013

Zondag, sneeuwdag

Een klein uurtje gewandeld langs Drongense veldweggetjes in motsneeuw en fijne hagel bij min 4 tot min 5. Tot nu is er goed anderhalve centimeter bijgevallen. Niet veel, maar genoeg om het allemaal weer fris wit te toveren.