verstild verlangen

Tien jaar geleden schreef ik dit gedicht bij een schilderij van mijn zus Chris. Mijn zus is anderhalf jaar geleden gestorven. Haar schilderij hangt nu in mijn woonkamer. Het gedicht kun je nog altijd lezen op de site van De schaal van digther.

verstild verlangen

het ligt haar op de onderlip bestorven 

ze heeft haar vinger in de mond 

zoals ze zuigt aan een rietje in een leeg glas 

elke gedachte keert tot dezelfde gedachte weer

 tot wat aan het denken zelf ontsnapt 

en waaraan niet te ontsnappen valt 

 het lijf ligt er vergeten bij 

blauwe ballast ontroostbaar geloosd 

op een wachtbed voor wie haar lust inblaast 

haar verhaalt van blauwe diepzeeën 

likkend aan tenen van ongerepte eilanden 

van dromen die in hun dromen 

altijd werkelijk worden 

en tijd alle tijden geven

___________________

Het gedicht is opgenomen in de bundel Tekenen (Uitgeverij P, 2018).

Roer over Verdraaide liefde in drie gedichten (wordt vervolgd)

Ik had het vroeger al over Roer, een vrijhaven voor poëzie, een knappe website boordevol poëzie, interviews en besprekingen. Wim Vandeleene is één van de drijvende krachten achter de site en zelf een uitmuntend dichter.
Hij licht de komende weken telkens een ander gedicht, drie in totaal, uit mijn recente bundel Verdraaide liefde. Hij licht het gedicht toe met het scherpe oog van de aandachtige lezer. 
Het eerste vers onder de loepe is beproeving.

poëziedag

In mei legt elke vogel een ei, op poëziedag of poëzieweek draaft elke dichter op met een vers. Een vers uit mijn jongste bundel Verdraaide liefde  (20  dec. 2025) past hier prima. Het gaat om de liefde, valentijn is niet veraf en ik heb gekozen voor het eerste gedicht uit de cyclus 'lief':

schud de klater uit je kleed

de klaver uit mijn haar

dans me los van mijn ledematen

 

laat de zwoele oevers braak

ik trek een spoor, een hint

op elke etage van het huis

 

ontdek een kussen bij de haard

de bedden op elke kamer opgemaakt

er staat een hapje en drank koel

 

voor elke plek heb ik een verhaal

een hangmat van zachte klank

volle maan om je bij te lichten

 

te versieren met schaduwhanden

en vingers als jongverkenners

altijd wil ik je hulpwerkwoord zijn

Uit Verdraaide liefde, Uitgeverij P, Leuven, 2025, 64 p.

wens bij 2026

 bijna

bij het bijna niets

ligt geluk vlakbij

de blijheid van sneeuw

donsdeken van herinnering

 

een ijsland met warm strand

licht een juweel in ijs gevat

en wij die dwarrelend dansen

op een melodie zonder regel

 

het smelt als vlokken op een hand

zorgen geborgen in nagenoeg niets

lichte vingers van fluweel

tekenen roze blos op wang

 

geen vangnet gespannen

geen lijn aangehaald

geen voorwaarden op schrift gesteld

niets hoeft als bijna niets

alles betekent

vrolijke kerstdagen

een  feestelijk  e i n d e j a a r 

e n  z e g e n r ij k  2 0 2 6 !

Diane en Jan

Diane Ruthgeerts en Jan M. Meier / Jean-Marie Maes

Gedicht uit Schetsboek, 2022, p.61