donderdag 9 april 2026

Roer over Verdraaide liefde in drie gedichten (wordt vervolgd)

Ik had het vroeger al over Roer, een vrijhaven voor poëzie, een knappe website boordevol poëzie, interviews en besprekingen. Wim Vandeleene is één van de drijvende krachten achter de site en zelf een uitmuntend dichter.

Hij licht de komende weken telkens een ander gedicht, drie in totaal, uit mijn recente bundel Verdraaide liefde. Hij licht het gedicht toe met het scherpe oog van de aandachtige lezer. 

Het eerste vers onder de loepe is beproeving.

donderdag 29 januari 2026

poëziedag

In mei legt elke vogel een ei, op poëziedag of poëzieweek draaft elke dichter op met een vers. Een vers uit mijn jongste bundel Verdraaide liefde  (20  dec. 2025) past hier prima. Het gaat om de liefde, valentijn is niet veraf en ik heb gekozen voor het eerste gedicht uit de cyclus 'lief':

schud de klater uit je kleed

de klaver uit mijn haar

dans me los van mijn ledematen

 

laat de zwoele oevers braak

ik trek een spoor, een hint

op elke etage van het huis

 

ontdek een kussen bij de haard

de bedden op elke kamer opgemaakt

er staat een hapje en drank koel

 

voor elke plek heb ik een verhaal

een hangmat van zachte klank

volle maan om je bij te lichten

 

te versieren met schaduwhanden

en vingers als jongverkenners

altijd wil ik je hulpwerkwoord zijn


Uit Verdraaide liefde, Uitgeverij P, Leuven, 2025, 64 p.

woensdag 31 december 2025

wens bij 2026

 bijna


bij het bijna niets

ligt geluk vlakbij

de blijheid van sneeuw

donsdeken van herinnering

 

een ijsland met warm strand

licht een juweel in ijs gevat

en wij die dwarrelend dansen

op een melodie zonder regel

 

het smelt als vlokken op een hand

zorgen geborgen in nagenoeg niets

lichte vingers van fluweel

tekenen roze blos op wang

 

geen vangnet gespannen

geen lijn aangehaald

geen voorwaarden op schrift gesteld

niets hoeft als bijna niets

alles betekent

vrolijke kerstdagen

een  feestelijk  e i n d e j a a r 

e n  z e g e n r ij k  2 0 6 !

Diane en Jan

Diane Ruthgeerts en Jan M. Meier / Jean-Marie Maes

Gedicht uit Schetsboek, 2022, p.61




dinsdag 23 december 2025

in het Engels

Onlangs verschenen er enkele verzen van me in Engelse vertaling op een website met dichters uit allerlei landen in voornamelijk oostelijk Europa. Waaronder dit gedicht:

composition 1

amazing how coarse and careless
the stitch that sews the wound
shut
the skin, a dull cloth with stains
that have claimed every shade of grey
as their own

as if you could iron out
the torn-open time
seal black holes with staples
could stem old bleeding
with an open cloth

no, no applause now for the aging flesh
it will bleed until the bloodless lump
lies draped across the superfluous sofa

so the corpse appears dressed in emptiness
congealed
beneath the isolating glass of the dome

still striking visibly
by that sharp, undiluted
inescapable beauty

Engelenspoor, UitgeverijP, Leuven, 2017
Original Dutch version:
https://poezie-van-jan-m-meier.blogspot.com/2015/12/compositie-4.html