maandag 17 augustus 2026

Drie gedichten op Eunoia Review

 Vandaag publiceert het internationale webtijdschrift Eunoia Review drie gedichten van mij, het origineel en de Engelse vertaling. Het eerste vers is een nieuw 'tuinbank' gedicht, het tweede heet 'zinsbouw' en het derde 'bestemming onbestaand' (later deze middag).

Je leest ze via deze link.

donderdag 18 juni 2026

notitieboek

 Ik heb enkele oude notitieboeken opgevist, er wat in gebladerd in de hoop her en der een korte notitie te vinden die me misschien kan inspireren. Ik had niet verwacht al meteen op enkele verzen te stuiten die ik niet (meer) kende. Ze waren blijkbaar nooit van het schrift naar een bestand getransfereerd, zoals dit korte versje gedateerd op 17/01/01:

mooie mevrouw [oud]

met de veel te korte rok
en de hoge zwarte kousen
zo hoort het niet
maar toch zeg ik graag
dank je voor je verschijning
het was een koude dag
die jij warmte gaf

en een ongedateerd vers:

meisje van laurier [oud]

jou had ik niet verwacht
maar toen je er niet was
heb ik aan je gedacht

meisje van laurier
ik ken je niet
dan in weinig woorden
een blik of wat, een lach

en wat dan nog
nu niets al is
kan alles komen 
toch

en ook dit zonder datum maar vermoedelijk uit 2001 of 2002:

lieve juffrouw [oud]

je bent te hard
alleen te harden
als ik even hard ben

al is het plaatselijk
als een paal als het ware
hard als tegels
op die nauwelijkse borsten van je

och ik liep te venten
met een mandje liefde
maar jij zei droogweg
ik koop niet aan de deur

maar weet je nog hoe mijn lippen
langzaam in je hals op de loer
lagen in een hinderlaag
herinnering die aan je hapert

De gedichten waren in potlood genoteerd, ontcijferen was soms moeilijk door de combinatie potlood en mijn eigenzinnige handschrift. 

vrijdag 15 mei 2026

verstild verlangen

Tien jaar geleden schreef ik dit gedicht bij een schilderij van mijn zus Chris. Mijn zus is anderhalf jaar geleden gestorven. Haar schilderij hangt nu in mijn woonkamer. Het gedicht kun je nog altijd lezen op de site van De schaal van digther en hier onder de foto:



verstild verlangen

het ligt haar op de onderlip bestorven 
ze heeft haar vinger in de mond 
zoals ze zuigt aan een rietje in een leeg glas 

elke gedachte keert tot dezelfde gedachte weer
 tot wat aan het denken zelf ontsnapt 
en waaraan niet te ontsnappen valt 

 het lijf ligt er vergeten bij 
blauwe ballast ontroostbaar geloosd 
op een wachtbed voor wie haar lust inblaast 
haar verhaalt van blauwe diepzeeën 
likkend aan tenen van ongerepte eilanden 

van dromen die in hun dromen 
altijd werkelijk worden 
en tijd alle tijden geven
___________________

Het gedicht is opgenomen in de bundel Tekenen (Uitgeverij P, 2018).
Een tweede, recent gedicht over de dood van mijn zus kun je hier lezen.

donderdag 9 april 2026

Roer over Verdraaide liefde

Ik had het vroeger al over Roer, een vrijhaven voor poëzie, een knappe website boordevol poëzie, interviews en besprekingen. Wim Vandeleene is één van de drijvende krachten achter de site en zelf een uitmuntend dichter.
Hij licht de komende tijd telkens een ander gedicht, drie in totaal, uit mijn recente bundel Verdraaide liefde. Hij licht het gedicht toe met het scherpe oog van de aandachtige lezer. 
Het eerste vers onder de loepe is beproeving.