Hedwig Speliers (1935-2026)

Hedwig Speliers is overleden op 91 jarige leeftijd (24/09/26). Ik leerde hem kennen toen ik zeventien was en zelf een weg zocht in de poëzie. We hebben in die lange tijd contact gehouden, soms vrij intens, soms vanop een zekere afstand. De essentie van de literator Speliers ligt voor mij in zijn poëzie en in hoe hij in vele essays zijn eigen visie op poëzie en op verwante dichters vorm heeft gegeven.

Daarom een typisch gedicht uit zijn brede oeuvre (Horribile Dictu, 1972):

De hand, hij houdt gelijke tred,

geijkte woorden zijn hem welkom

en woorden, om zich voorgoed te ijken --

de tafel tot houvast, hij tilt

de taal uit zijn verband, tot en met,

de parker vooralsnog een toverstok

en woordenspel zijn toeverlaat.

In het maniërisme van de morgen

de zinnen smelten in zijn mond

met smaken van gesmolten lood.

De dood, hij proeft hem in de mond.

Meer: Deus ex Machine, Hedwig Speliers, 155, dec. 2015.
Gedichten van Hedwig Speliers (1-12) op https://deusexmachina.be/gedichten-van-hedwig-speliers-1/ en volgende (geselecteerd door Jan M. Meier). 
Hedwig Speliers, Ongehoord, Een keuze uit de gedichten 1957-1997, Meulenhoff / Manteau, 1997 (samensteller J.M. Maes).
Over Speliers in de Vlaamse Gids (1985) en in Ons Erfdeel (1986).

Drie gedichten op Eunoia Review, three new poems on Eunoia Review

Vandaag publiceert het internationale webtijdschrift Eunoia Review drie recente gedichten van mij, het origineel en de Engelse vertaling. Het eerste vers is een nieuw 'tuinbank revisited / garden bench revisited' gedicht, het tweede heet 'zinsbouw / syntax' ' en het derde 'bestemming onbestaand / destination non-existent'.

Een schuchtere eerste stap op het internationale podium.

Eunoia Review is a Singapore-based online literary journal committed to sharing the fruits of ‘beautiful thinking’. I am happy that three recent poems are published, the Dutch original and English translation for an international audience. Follow the links above.

notitieboek

 Ik heb enkele oude notitieboeken opgevist, er wat in gebladerd in de hoop her en der een korte notitie te vinden die me misschien kan inspireren. Ik had niet verwacht al meteen op enkele verzen te stuiten die ik niet (meer) kende. Ze waren blijkbaar nooit van het schrift naar een bestand getransfereerd, zoals dit korte versje gedateerd op 17/01/01:

mooie mevrouw [oud]

met de veel te korte rok

en de hoge zwarte kousen

zo hoort het niet

maar toch zeg ik graag

dank je voor je verschijning

het was een koude dag

die jij warmte gaf

en een ongedateerd vers:

meisje van laurier [oud]

jou had ik niet verwacht

maar toen je er niet was

heb ik aan je gedacht

meisje van laurier

ik ken je niet

dan in weinig woorden

een blik of wat, een lach

en wat dan nog

nu niets al is

kan alles komen 

toch

en ook dit zonder datum maar vermoedelijk uit 2001 of 2002:

lieve juffrouw [oud]

je bent te hard

alleen te harden

als ik even hard ben

al is het plaatselijk

als een paal als het ware

hard als tegels

op die nauwelijkse borsten van je

och ik liep te venten

met een mandje liefde

maar jij zei droogweg

ik koop niet aan de deur

maar weet je nog hoe mijn lippen

langzaam in je hals op de loer

lagen in een hinderlaag

herinnering die aan je hapert

De gedichten waren in potlood genoteerd, ontcijferen was soms moeilijk door de combinatie potlood en mijn eigenzinnige handschrift. 

verstild verlangen

Tien jaar geleden schreef ik dit gedicht bij een schilderij van mijn zus Chris. Mijn zus is anderhalf jaar geleden gestorven. Haar schilderij hangt nu in mijn woonkamer. Het gedicht kun je nog altijd lezen op de site van De schaal van digther en hier onder de foto:

verstild verlangen

het ligt haar op de onderlip bestorven 

ze heeft haar vinger in de mond 

zoals ze zuigt aan een rietje in een leeg glas 

elke gedachte keert tot dezelfde gedachte weer

 tot wat aan het denken zelf ontsnapt 

en waaraan niet te ontsnappen valt 

 het lijf ligt er vergeten bij 

blauwe ballast ontroostbaar geloosd 

op een wachtbed voor wie haar lust inblaast 

haar verhaalt van blauwe diepzeeën 

likkend aan tenen van ongerepte eilanden 

van dromen die in hun dromen 

altijd werkelijk worden 

en tijd alle tijden geven

___________________

Het gedicht is opgenomen in de bundel Tekenen (Uitgeverij P, 2018).

Een tweede, recent gedicht over de dood van mijn zus kun je hier lezen.

Roer over Verdraaide liefde

Ik had het vroeger al over Roer, een vrijhaven voor poëzie, een knappe website boordevol poëzie, interviews en besprekingen. Wim Vandeleene is één van de drijvende krachten achter de site en zelf een uitmuntend dichter.
Hij licht de komende tijd telkens een ander gedicht, drie in totaal, uit mijn recente bundel Verdraaide liefde. Hij licht het gedicht toe met het scherpe oog van de aandachtige lezer. 
Het eerste vers onder de loepe is beproeving.

poëziedag

In mei legt elke vogel een ei, op poëziedag of poëzieweek draaft elke dichter op met een vers. Een vers uit mijn jongste bundel Verdraaide liefde  (20  dec. 2025) past hier prima. Het gaat om de liefde, valentijn is niet veraf en ik heb gekozen voor het eerste gedicht uit de cyclus 'lief':

schud de klater uit je kleed

de klaver uit mijn haar

dans me los van mijn ledematen

 

laat de zwoele oevers braak

ik trek een spoor, een hint

op elke etage van het huis

 

ontdek een kussen bij de haard

de bedden op elke kamer opgemaakt

er staat een hapje en drank koel

 

voor elke plek heb ik een verhaal

een hangmat van zachte klank

volle maan om je bij te lichten

 

te versieren met schaduwhanden

en vingers als jongverkenners

altijd wil ik je hulpwerkwoord zijn

Uit Verdraaide liefde, Uitgeverij P, Leuven, 2025, 64 p.

wens bij 2026

 bijna

bij het bijna niets

ligt geluk vlakbij

de blijheid van sneeuw

donsdeken van herinnering

 

een ijsland met warm strand

licht een juweel in ijs gevat

en wij die dwarrelend dansen

op een melodie zonder regel

 

het smelt als vlokken op een hand

zorgen geborgen in nagenoeg niets

lichte vingers van fluweel

tekenen roze blos op wang

 

geen vangnet gespannen

geen lijn aangehaald

geen voorwaarden op schrift gesteld

niets hoeft als bijna niets

alles betekent

vrolijke kerstdagen

een  feestelijk  e i n d e j a a r 

e n  z e g e n r ij k  2 0 2 6 !

Diane en Jan

Diane Ruthgeerts en Jan M. Meier / Jean-Marie Maes

Gedicht uit Schetsboek, 2022, p.61

in het Engels

Onlangs verschenen er enkele verzen van me in Engelse vertaling op een website met dichters uit allerlei landen in voornamelijk oostelijk Europa. Waaronder dit gedicht:

composition 1

amazing how coarse and careless
the stitch that sews the wound
shut
the skin, a dull cloth with stains
that have claimed every shade of grey
as their own

as if you could iron out
the torn-open time
seal black holes with staples
could stem old bleeding
with an open cloth

no, no applause now for the aging flesh
it will bleed until the bloodless lump
lies draped across the superfluous sofa

so the corpse appears dressed in emptiness
congealed
beneath the isolating glass of the dome

still striking visibly
by that sharp, undiluted
inescapable beauty

Engelenspoor, UitgeverijP, Leuven, 2017
Original Dutch version:
https://poezie-van-jan-m-meier.blogspot.com/2015/12/compositie-4.html

Uitnodiging

 

JAN M. MEIER
&
Uitgeverij P

in samenwerking met Cultuurplatform Drongen
met de financiële steun van de Stad Gent 

nodigen u en uw vrienden uit
op zaterdag 20 december 2025 om 15u30 uur
in de grote zaal van het Landgoed de Campagne
Gijzelstraat 12, 9031 Drongen

op de voorstelling van de bundel 

Verdraaide liefde

 met schilderijen en tekeningen van

Johan Clarysse

Antoon van den Braembussche leidt in
Paul Rigolle interviewt de dichter
Jan M. Meier en Diane Ruthgeerts lezen voor
Niels Poppe improviseert op handpan
uitgever Leo Peeraer overhandigt de eerste exemplaren

en samen sluiten we af met een glas
__________________  

sneeuwwit

breek mijn schelp

bevloei me met klanken

uit de kleurdoos van je stem

reken me uit

schets alle geometrische veelhoeken

in het harige vlak van de mat

teken op mijn huid

de ronde vormen van je letters

bedruk me met woorden en volzinnen

wikkel me in lakens

van litanie, doop me dagelijks

in antieke en kersverse refreinen

zing voor me

die niet zingen kan, til me

op je tong tot de hoogste toon

ik luister gekluisterd, noteer mompelend

een vers met vingers van hoogtevrees

het potlood trekt een grijs slakkenspoor

 op het sneeuwwitte blad van de dag

________________ 

Hier kunt u nog enkele gedichten uit Verdraaide liefde lezen.

Parking vlakbij bereikbaar via de Opperhofstraat.
Graag bevestigen via persoonlijk bericht of e-mail naar janmmeier7ATgmail.com.

Wilt u niet langer op de hoogte worden gehouden, stuur dan een e-mail naar het vermelde adres met 'stop' als onderwerp.

Terugblik en vooruit

Ik las naar aanleiding van een interview op Meander, het vijf jaar oude interview terug dat Truus Roeygens met mij had. Ik was aangenaam verrast. Het ging toen vooral over mijn bundel 'Grote Gevoelens' (2020). 'Grote Gevoelens' verwoordt een breed spectrum van gevoelens die met een (liefdes)relatie zijn verbonden.

Mijn volgende bundel vaart onder de titel 'Verdraaide liefde'. Gelijkaardig zou je kunnen denken, maar naar mijn subjectieve aanvoeling heel wat lichter en ironischer van aard. Dat laatste blijkt voor sommige lezers niet evident, heb ik al gemerkt. Veel lezers verwachten geen ironie in gedichten, terwijl ik zelf daar bijzonder van houd. Daaruit blijkt dat de voorkeur van lezers heel sterk kan verschillen en dus ook hun leeservaring.

‘Verdraaide liefde‘ wordt voorgesteld op 20 december 2025 om 15u30 in de grote zaal van het Landgoed de Campagne, Gijzelstraat 12, 9031 Drongen. 

Een plaats reserveren kan via mail aan janmmeier7@gmail.com.

Mythe en wetenschap

In 2013 werkte ik mee aan het Mythologie nummer van het literaire tijdschrift Deus ex Machina (146, 2013, p.106-115). Ik schreef een beknopt essay over Mythe en wetenschap, mythische aspecten in de hedendaagse wetenschap.

Ik had het stuk opgeladen in Academia.edu, een website waar academici publicaties kunnen delen met anderen. Nu vernam ik onlangs dat er korte samenvattingen waren gemaakt via AI in de vorm van een podcast. En inderdaad, als je toegang hebt tot de website, kun je een podcast beluisteren gemaakt op basis van dat essay.

Wat later ontdekte ik dat je zelf een podcast kunnen maken van een tekst via google notebookLM.

Ik heb via notebookLM een korte samenvatting laten maken in het Nederlands en een uitgebreide in het Engels.

Hierbij de links:

Kort NL: 
https://drive.google.com/file/d/13livvCGWbpxvudUlYa5ExZ2GH3n83GQi/view?usp=drive_link

Uitgebreid Eng: 
https://drive.google.com/file/d/156j-91C9FoaIQmDCs-90JIZdalPAzFtj/view?usp=drive_link

Geveljurkje nu

Zie ook hier (2023)

Gedichten in Poëziekrant

Vier gedichten in Poëziekrant (mei-juni 2025, p. 86-87) uit mijn volgende bundel VERDRAAIDE LIEFDE. De voorstelling is gepland op zaterdag 20 december om 15u30 in de grote zaal van de Campagne in Drongen.

Alle details & uitnodiging volgen later.

En eentje hier.

roer.me

Roer, vrijhaven voor poëzie, is een knappe website boordevol poëzie, interviews en besprekingen. Het enige wat ontbreekt is een zoekfunctie en die is nodig want de links bij de 'reizigers' bijvoorbeeld zijn niet up to date.

Daarom heb ik opgelijst wat er van me te vinden valt op de site:

• auteurspagina
• interview botsende regels
• gedicht(je) het
• gedicht reboot
• gedicht nachtland
• gedicht sloep
• gedicht jawoord
• gedicht prikoog (uit de nieuwe bundel Schetsboek 18/06/2022, uitgeverij P)
• gedicht gemuilkorfd (uit de nieuwe bundel Schetsboek 18/06/2022, uitgeverij P)
• gedicht love planet (uit de nieuwe bundel Schetsboek 18/06/2022, uitgeverij P)
• gedicht het is dinsdag (uit de bundel Schetsboek 18/06/2022, uitgeverij P)
• gedicht steenspraak (uit de bundel Schetsboek 18/06/2022, uitgeverij P)
• gedicht droogdok van liefde (uit de bundel Schetsboek 18/06/2022, uitgeverij P)
• gedicht poëet bij wijze van weerwoord bij een gedicht van Michel Bartosik uit Rigor Mortis

[laatste update 18/05/2025]

bij de 44 beste in 2024

De 44 beste gedichten van de Herman de Coninckprijs 2025 presenteert een selectie van de 'beste' gedichten gepubliceerd in dichtbundels van het voorgaande jaar, 2024 dus. Eén van die gedichten is 'rijmloos ei' uit mijn dubbelbundel Verstrengelingen, die bestaat uit de bundels Taalslag en Verstrengeling. Het gedicht staat in de eerste cyclus van Verstrengeling die randtekening heet.

En nu dus ook in de 44 beste gedichten van de Herman de Coninckprijs 2025, uitgegeven door PoëzieCentrum en Behoud de Begeerte.

zus

Een foto uit een oude doos, letterlijk. Opgevist na de dood van Chris, mijn oudere zus.
Op de foto Chris geflankeerd door haar man, die een goedkeurende blik in mijn richting stuurt, en mijn jongste zus. We waren de bruidsjonkies resp. 11 en 9. 

Uit: De Auteur

 

      Bron: De Auteur, dec. 2024, p. 14

wens op 2025

 

recensies (bijgewerkt bis)

Kreeg mijn vorige bundel Schetsboek nul recensies, dan krijgt mijn recente bundel Verstrengelingen meer respons met lovende besprekingen op Meander door Tom Veys, op De schaal van Digther heel uitgebreid en grondig door Alain Delmotte, in het tijdschrift De Auteur en de blog De Boekhouding door Richard Foqué, op de literaire site Mappalibri door Dirk De Geest en ook in Poëziekrant door Jooris Van Hulle (2024, nr. 5, p. 83):

Een citaat uit de andere recensies:

Maar liefst 101 sterke gedichten werden door Jan M. Meier geschreven en gebundeld (...). Het is bijna onhaalbaar om deze driedelige bundel exhaustief te bespreken. Verstrengelingen is een drieluik waarbij de drie gedeelten goed op zichzelf zouden kunnen staan en tegelijkertijd vullen ze elkaar aan. (...) Verstrengelingen is een uitgebreide en interessante bundel. (Tom Veys)

Met ‘Verstrengelingen’ levert Jan M. Meier een schitterend werkstuk af. Een hoogtepunt in zijn tot nog toe gepubliceerde werk. Hij heeft het dichtersvak goed in de vingers zitten. Hij weet de lezer erbij te houden. Hij weet te spreken in naam van de poëzie. (Alain Delmotte)

Verstrengelingen is zonder meer een uitzonderlijke en unieke bijdrage aan de hedendaagse Nederlandstalige poëzie: een merkwaardige ‘verstrengeling’ van een zoektocht naar de zin van het menselijk bestaan en de rol van de taal daarin en dat alles ‘vertaald’ in een strak ingehouden en meesterlijke poëtische zegging. Jan M. Meier bewijst hier zijn groot vakmanschap als dichter en denker. (Richard Foqué)

Verstrengelingen is niet alleen een volle en omvangrijke bundel. Mede door de streng in de hand gehouden opbouw van de afzonderlijke gedichten en het subtiele spel met klankassociaties vormt hij een ijkpunt in het oeuvre van Jan M. Meier. (Jooris Van Hulle)

De dichter wordt geconfronteerd met een kloof tussen wat hij wil zeggen en wat hij daadwerkelijk zegt. Daarom neemt hij zijn toevlucht tot suggestieve beelden, die de werkelijkheid transformeren. Dat poëtische universum is voor Meier enorm belangrijk, omdat het mogelijkheden biedt om verder te reiken dan de doordeweekse mededeling, om op uitzonderlijke ogenblikken door te dringen tot de bijzonder samenhang van de dingen.
(...) de reeks ‘Monnikengang’ is bijvoorbeeld in zijn ingehouden zegging ronduit indrukwekkend. (Dirk De Geest)

Verstrengelingen, Uitgeverij P, 2024, 144p., 22€95.

Laatst aangevuld op 7/11/24.

Tentoonstelling Antoon Catrie: portret met spiegel

portret met spiegel

denkend aan  Antoon Catrie

een gedicht is een portret

de dichter schildert niet, tekent niet

met potlood of oost-indische inkt --

bouwt een beeld uit verzwegen klinkers

 

net zag hij een vrouw met zwarte hoed

het zwart een spiegel waaronder zij glimt

als een dooier in rimpelwit van ei

hij krijgt er zowaar honger van

 

de strook straat in het raam

loopt dood op het blad

de zon bloedt hoog en onbetwist

lichtspel van steen en dansende takjes

 

hij houdt van de lucht tussen

zonnehoed en huid, het gevoel bij

die korte stilte voor een gesprek

het geheven glas en de toast

 

spiegelkreet van klankoverschot

op het wisselportret van de dag

Gedicht geschreven bij het werk van Antoon Catrie, opgenomen in de catalogus van de tentoonstelling.