woensdag 1 november 2023

troostboot

Iedereen heeft verhalen van vreugde maar ook van verlies en gemis. Begin november borrelen die verhalen vaker op. Vandaag een vers met niet alleen gemis, maar ook troost.

ik zie je nog met schepje in het zand

hoe eenvoudig leven: zon, handdoek, strand en zee
de fijne mist van oneindigheid die alles doordrenkt

zo simpel en licht kan het nooit meer
iedereen bouwt een eigen blokkentoren
hoe hoger hoe minder nog mogelijk

ik zit op de bank bij het strand
wisseling van zon, wolken en westenwind
even glijdt alles in een goede plooi

denk ik aan jou zonder storm van pijn
alsof de bank een boot van troost
voor mezelf en de medepassagiers

we dobberen, zakken weg in het schuim
van zee, wind, zand en zout
je knijpt in mijn hand, zo is het goed

_____________________________________________________

Troostboot staat in de bundel Verstrengelingen die wordt voorgesteld op 9 maart 2024 om 15u30 in de grote zaal van het landgoed de Campagne in Drongen (Gent).

donderdag 23 maart 2023

Voorbij de einder de zon -- Mark van Tongele

Een wit voetje hebben bij de gratie van de dood.
Je benen even lang strekken als het lichtlinnen.

Smelten in het blauw dat slingert om de wolken.
Mee de volkomen luister van het zeegefluister zijn.

Zingen om te zingen, klank verscheppen. Zorgeloos
betekenissen lossen. Woordtrillingen laten aanjuichen.

Total loss. Je azurig reppen, met hernieuwde onrust
kwinkeleer op keer de dood betten. Je ziel laven aan

brandschone kopjes tijd. In feestdos op de wezenloze
tijddeining. De werkelijkheid immer zoenend dat het

smakt. Neiging naar zonnewrijving vel op vel. Zowaar.
_______________________

Ter nagedachtenis aan deze onweerstaanbaar originele dichter (1956-2023)
een even onweerstaanbaar gedicht van hem uit de cyclus Zonnezucht 
(Gedichten, 2005), één van de vele waar de dood doorheen deemstert.